Tuesday, 12 June 2007

Παιδική (επεξ)εργασία...

Ενα στα δέκα παιδάκια παρατάει το σχολείο

και πιάνει δουλειά - ακόμα ανήλικο...

Τρία στα δέκα παιδάκια βγάζουν το σχολείο

και δεν βρίσκουν δουλειά - μαραζώνουν ενήλικοι...

[Ωραίο ως εδώ! Αν βρω κι ένα τρίτο γκαγκ

να ολοκληρώσω τη ρίμα, θα πουλήσω το

σλογκανάκι στον ΟΠΑΠ (να διαφημίσει το «Στοίχημα»)

ή σε κάποιαν κινητή τηλεφωνία υποκλοπών

να διαφημίσει ότι δεν έκανε υποκλοπές

ή κάπου τέλος πάντων, όπου ανταμείβουν τους ικανούς κι όσους ξεχωρίζουν, να πιάσει ο κόπος μου τόπο]...

Πρωτοφανής εργασιακός Μεσαίωνας, που περιλαμβάνει παιδική εργασία, μισθούς πείνας και απαράδεκτες συνθήκες εργασίας, κρύβεται πίσω από τα εκατομμύρια αναμνηστικά που ετοιμάζονται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο.[...]
«Παιδιά ηλικίας το πολύ έως 12 ετών εργάζονται 15 ώρες την ημέρα. Εργαζόμενοι που παίρνουν λιγότερο από το μισό του νόμιμου μισθού τους. Ολοι τους δουλεύουν μέχρι την τελευταία τους σταγόνα ιδρώτα για να φιάξουν προϊόντα που έχουν σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Δεν μιλάμε για σπορ! Τίθεται το ερώτημα αν η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή στην πραγματικότητα σημαίνει «Αγνοήστε τις Απαράδεκτες Συνθήκες» παρά «Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή», δηλώνει ο γενικός γραμματέας της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συνδικάτων, Γκάι Ράιντερ, που μετέχει στην πρωτοβουλία «Playfair» [...]
Σύμφωνα με την έκθεση, ένα στα 4 εργοστάσια απασχολεί «πάνω από 20 παιδιά» ηλικίας κάτω των 16 ετών επειδή είναι φθηνότερα από τους ενήλικες. Ορισμένοι εργαζόμενοι δουλεύουν έως και 15 ώρες την ημέρα, 7 μέρες την εβδομάδα.
Το 70% της παιδικής εργασίας στον κόσμο αφορά τον αγροτικό τομέα με περισσότερα από 132 εκατ. αγόρια και κορίτσια κάτω των 15 ετών να εργάζονται σε αγροκτήματα και φυτείες, μηχανήματα που σπέρνουν και θερίζουν, ψεκάζοντας ζιζανιοκτόνα και φροντίζοντας ζώα [...]

Και για να μην νομίζεται ότι τέτοια ανόσια πράγματα συμβαίνουν μόνο σε χώρες μακρινές και "εξελισσόμενες", όπως τις λένε ευγενικά, και ότι η Ελλάδα μας είναι μια πολιτισμένη χώρα, διαβάστε και τα παρακάτω...

Κάθε χρόνο στην Ελλάδα 10.000 παιδιά εγκαταλείπουν την υποχρεωτική εκπαίδευση. Αυτά τα παιδιά θα είναι οι αυριανοί εργαζόμενοι στη μαύρη εργασία, χωρίς δικαιώματα, με μοναδικό όπλο τους τη προσφορά χαμηλού κόστους εργασίας. Η απουσία νομοθετικού πλαισίου και προστασίας των παιδιών που εγκαταλείπουν το σχολείο, αλλά και το κενό αρμοδιοτήτων ανάμεσα σε υπουργεία, ευθύνονται για τη συνέχιση του φαινομένου της παιδικής εργασίας, επισημαίνει ο εκπρόσωπος της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Αρσις», νομικός Νίκος Γαβαλάς. Η φτώχεια και η αδυναμία των θεσμών να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις για τα παιδιά που εγκαταλείπουν το σχολείο είναι οι αιτίες που καταλήγουν στην επαιτεία και στην ανασφάλιστη εργασία, τονίζει. Δεν υπάρχουν υπηρεσίες και μηχανισμοί για να προστατέψουν αυτά τα παιδιά, τα οποία αφήνονται στην τύχη τους, παρά το γεγονός ότι η χώρα μας έχει υπογράψει τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Παιδιών, η οποία αποτελεί και νόμο του κράτους. Αποτέλεσμα είναι πολλά από τα παιδιά αυτά να αναπτύσσουν παραβατική συμπεριφορά. Στο υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, κανένας από τους φορείς δεν φαίνεται να είναι ουσιαστικά αρμόδιος. Το υπουργείο Παιδείας ασχολείται με την εκπαίδευση, το υπουργείο Υγείας με την πρόληψη, αλλά χωρίς επαρκείς υπηρεσίες, ενώ το υπουργείο Δικαιοσύνης, με έναν εισαγγελέα Ανηλίκων, δεν μπορεί να προσφέρει πολλά. «Δεν υπάρχει ούτε καν μία εμπεριστατωμένη έρευνα, ώστε να γίνουν παρεμβάσεις» [...]

Από την Ελευθεροτυπία της 12/06/07

Friday, 8 June 2007

Μια εικόνα χίλιες λέξεις

Μπορεί η τέχνη τελευταία να λογοκρίνεται με διάφορες προφάσεις, αλλά για αυτούς που την σέβονται και την αγαπούν πραγματικά είναι ένα όπλο παντοδύναμο για να καταγγείλεις τα κακώς κείμενα του κόσμου γύρω σου. Το γλυπτό αυτό είναι απο τη φετινή Bienale και ο καλλιτέχνης ακούει στο όνομα Λεόν Φεράρι! Όσο για το "τι θέλει να πει ο ποιητής" εδώ, ο νοών νοείτω, η εικόνα τα λέει όλα...

Sunday, 3 June 2007

Ποιος θυμάται το μακρινό Αφγανιστάν

Οι Αμερικανικές δυνάμεις, παρότι υποτίθεται ότι απελευθέρωσαν το Αφγανιστάν, δεν λένε να ξεκολλήσουν από ‘κει όσους νεκρούς κι αν αυτό τους κοστίζει,αφού συνεχίζουν το υποτιθέμενο θεάρεστο έργο τους. Τα ΜΜΕ έχουν βέβαια στραφεί πλέον σε άλλες πιο "πικάντικες" ειδήσεις που πουλάνε ακόμα και ξεχνούν να σχολιάσουν την αδικαιολόγητη παραμονή των Αμερικανών στη χώρα. Ποιός θυμάται το Αφγανιστάν ή μάλλον ποιοί θέλουν να μην θυμόμαστε το Αφγανιστάν;

Μια από τις «καραμέλες» των ΜΜΕ με την είσοδο των «ειρηνευτικών δυνάμεων» στη χώρα έγινε η μπούρκα .Σύνθημα λοιπόν των Αμερικανών έγινε η απελευθέρωση και ο εκπολιτισμός των βάρβαρων Αφγανών. Το σύνθημα βέβαια δεν είναι καθόλου πρωτότυπο, αφού αποτελεί το motto των απανταχού ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αιώνες τώρα (το “white mans burden αν έχετε ακουστά). Στο πρόσωπο των Αφγανών γυναικών βρήκαν οι Αμερικανοί εύφορο έδαφος για προπαγάνδα! Ελευθερία, μόρφωση, συμμετοχή στα κοινά για όλους ήταν το ευγενές κίνητρο της ανιδιοτελούς αυτής εκστρατείας. Έμαθε λοιπόν ο μέσος Αμερικανός –από εκεί που δεν ήξερε κατά που πέφτει το Αφγανιστάν- πως η μπούρκα είναι το «κόκκινο πανί», το απεχθέστερο σύμβολο του ισλαμικού φονταμεταλισμού. Τι γίνεται όμως πέντε χρόνια και έξι μήνες μετά;

Οι γυναίκες, παρά την παρουσία των ειρηνοποιών Αμερικανών, δεν μπορούν να αποχωριστούν την μπούρκα γιατί με αυτή εξασφαλίζουν την ασφαλή κίνηση τους σε δημόσιους χώρους. Άσχετα με το πώς τα παρουσιάζουν οι Αμερικανοί για να καθησυχάζουν συνειδήσεις, σύμφωνα με τη RAWA (επαν/κη οργάνωση γυναικών του Αφγανιστάν) η θέση των γυναικών ειδικά εκτός της Καμπούλ έχει επιδεινωθεί αισθητά! Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, οι συνεχείς συγκρούσεις, η επικράτηση της Β. Συμμαχίας και η αύξηση της επιρροής των Ταλιμπάν στις νότιες και ανατολικές περιοχές, έχουν κάνει τη ζωή του άμαχου πληθυσμού αφόρητη. Αποστολή του ΟΗΕ που βρέθηκε στο Αφγανιστάν, σύνεστησε στις αντιπροσώπους της να μην κυκλοφορούν με ακάλυπτο κεφάλι ούτε καν μέσα στο κέντρο της Καμπούλ. Το διάσημο «Υπουργείο Γυναικείων Υποθέσεων» των Αμερικανών, είναι απλώς διακοσμητικό στοιχείο χωρίς καμία δύναμη. Πρόσφατα μάλιστα έγινε γνωστό ότι κυβερνητική επιτροπή αποφάσισε την ανασύσταση του «φημισμένου» Υπουργείου Αρετής, το οποίο είναι υπεύθυνο για το «σωφρονισμό» των γυναικών.

Αν σας αρέσουν τα στατιστικά ακούστε κι αυτά : ο μέσος όρος ζωής των γυναικών δεν ξεπερνά τα 43 έτη, ο αναλφαβητισμός τους φτάνει στο 95%, η χώρα βρίσκεται στην 1η θέση σε μητρική και βρεφική θνησιμότητα, το ποσοστό πώλησης των γυναικών για εξόφληση χρεών παραμένει υψηλό, γυναίκες ακόμη λιθοβολούνται και στιγματίζονται ως πόρνες αν θελήσουν να πάνε σχολείο ή να μιλήσουν δημόσια-ειδικά αν είναι και παντρεμένες, παρατηρήθηκε δραματική αύξηση του αριθμού γυναικών που δολοφονήθηκαν ή αυτοκτόνησαν, καθώς και των ομαδικών βιασμών σε περιοχές που οι γυναίκες απευθύνθηκαν στις αρχές για προστασία.

Το προς τα που οδεύει το Αφγανιστάν μετά την «αμερικανική απελευθέρωση» είναι κάτι παραπάνω από φανερό!

Χωρίς Κουκούλα

Saturday, 19 May 2007

Αντισυνταγματική η προφυλάκιση του 19χρονου φοιτητή

Αντισυνταγματική η προφυλάκιση του 19χρονου φοιτητή, σύμφωνα με το Δικηγορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης, που εξέδωσε χθες ψήφισμα, ζητώντας την άμεση αποφυλάκισή του.

«Είναι πραγματικά πρωτοφανές και σαφέστατα εκτός του γράμματος και του πνεύματος του νόμου να προφυλακίζεται ένας 19χρονος αριστούχος φοιτητής, με λευκό ποινικό μητρώο, με γνωστή διαμονή στη χώρα μας και χωρίς την παραμικρή υπόνοια ότι είναι ύποπτος φυγής», καταγγέλλει ο Δ.Σ.Θ. κι επισημαίνει: «Κατά σαφή παράβαση του Συντάγματος και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, πάγια και πανομοιότυπα, η προσωρινή κράτηση επιβάλλεται με πέρα για πέρα αναιτιολόγητα, τυπικού περιεχομένου (έντυπα) εντάλματα» [...]

Απο την Ελευθεροτυπία της 19/05/07

Friday, 18 May 2007

Αντιρρησίες συνείδησης - Εναλλακτική Θητεία

Αντιρρησίες συνείδησης καλούνται εκείνοι οι οποίοι για θρησκευτικούς ή ιδεολογικούς λόγους δεν επιθυμούν να υπηρετήσουν στις Ένοπλες Δυνάμεις ή έστω να κρατήσουν και να χρησιμοποιήσουν όπλο.

Για να αναγνωριστεί κάποιος ως αντιρρησίας συνείδησης θα πρέπει να το δηλώσει και να υποβάλει τα απαραίτητα δικαιολογητικά σε μία επιτροπή η οποία συγκροτείται από το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας και είναι η μόνη αρμόδια να αποφανθεί αν ο ενδιαφερόμενος θα αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης.

Οι αντιρρησίες συνείδησης έχουν δύο επιλογές: Να υπηρετήσουν άοπλη στρατιωτική θητεία ή να υπηρετήσουν εναλλακτική θητεία σε υπηρεσίες και δημόσιους φορείς. Αν επιλέξουν το πρώτο θεωρούνται κανονικά στρατευμένοι ενώ στη δεύτερη περίπτωση δεν υπάγονται στη δικαιοδοσία των ενόπλων δυνάμεων και δεν θεωρούνται στρατευμένοι. Η διάρκεια της θητείας των αντιρρησιών συνείδησης φαίνεται στον παρακάτω πίνακα:

Αν ο ενδιαφερόμενος επρόκειτο να υπηρετήσει κανονική θητεία:

Στην άοπλη στρατιωτική θητεία θα υπηρετήσει

Ενώ στην εναλλακτική θητεία θα υπηρετήσει:

12 μήνες

24 μήνες

30 μήνες

9 μήνες

20 μήνες

25 μήνες

6 μήνες

16 μήνες

20 μήνες

Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, επιτρέπεται η απόλυση των αντιρρησιών συνείδησης και πριν από τη συμπλήρωση του χρόνου υπηρεσίας που προβλέπεται από τον παραπάνω πίνακα, όχι όμως πριν από τη συμπλήρωση του χρόνου πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας, που ισχύει για την οριστική απόλυση των ενόπλως υπηρετούντων, προσαυξημένου ως εξής:
α. Τουλάχιστον κατά το ήμισυ, για όσους εκπληρώνουν άοπλη στρατιωτική υποχρέωση.
β. Τουλάχιστον κατά το διπλάσιο, μειωμένου κατά ένα μήνα, για όσους εκπληρώνουν εναλλακτική υπηρεσία.

Σύμφωνα με την Φ.420/10/80347 (ΦΕΚ. 307/τ.Β'/14-03-2006) απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας ισχύει ο παρακάτω πίνακας κατ' εφαρμογή του παραπάνω νόμου:

Αν ο ενδιαφερόμενος επρόκειτο να υπηρετήσει κανονική θητεία:

Στην άοπλη στρατιωτική θητεία θα υπηρετήσει

Ενώ στην εναλλακτική θητεία θα υπηρετήσει:

12 μήνες

18 μήνες

23 μήνες

9 μήνες

13 μήνες 15 ημέρες

17 μήνες

6 μήνες

9 μήνες

11 μήνες

3 μήνες

4 μήνες 15 ημέρες

5 μήνες

Ακόμα πρέπει να γνωρίζετε τα εξής:

· Η εκπλήρωση της εναλλακτικής ή άοπλης θητείας πραγματοποιείται σε περιοχές εκτός Αθηνών, Θεσσαλονίκης, γέννησης ή διαμονής των ενδιαφερομένων και εκτός μεγάλων αστικών κέντρων

· Δεν αναγνωρίζονται ως αντιρρησίες συνείδησης όσοι έχουν ζητήσει και λάβει άδεια οπλοφορίας, έχουν υπηρετήσει σε Ένοπλες Δυνάμεις ξένου κράτους κατά το παρελθόν, έχουν καταδικαστεί ή εκκρεμεί σε βάρος τους ποινική δίωξη για αδικήματα.

· Οι φορείς στους οποίους πραγματοποιείται η εναλλακτική θητεία μεριμνούν για τη σίτιση και στέγαση των ενδιαφερομένων και αν δεν έχουν τη δυνατότητα για κάτι τέτοιο, ορίζεται χρηματική αποζημίωση

· Η άρνηση ανάληψης υπηρεσίας ή η μη εμφάνιση των υπόχρεων στους φορείς που τους έχει οριστεί, αυτόματα τους καθιστά ανυπότακτους

· Όσοι υπηρετούν άοπλη στρατιωτική θητεία υπάγονται κατά τα λοιπά στις ίδιες διατάξεις με τους λοιπούς οπλίτες, όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, τους απονέμονται, δε, ειδικότητες και καθήκοντα που δεν σχετίζονται με όπλα.

15η Μαΐου: Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης - και με την Ελλάδα τι θα γίνει;

Συστάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας προς τις Ελληνικές αρχές

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν τις επαναλαμβανόμενες ποινικές διώξεις των συγκεκριμένων αντιρρησιών συνείδησης, που αναφέρθηκαν στην παρούσα έκθεση, και να εναρμονίσουν τις διατάξεις περί στράτευσης και αντίρρησης συνείδησης με τα διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα ως εξής:

  • Να μειώσουν τη διάρκεια της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας, ώστε αυτή να μην έχει πλέον διάρκεια με χαρακτήρα τιμωρίας και διάκρισης, σύμφωνα με το άρθρο 6 της Απόφασης 1998/77 των Ηνωμένων Εθνών, η οποία ορίζει ότι «Τα κράτη, στη νομοθεσία και την πρακτική τους, οφείλουν να μην κάνουν διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης όσον αφορά στους όρους και τις συνθήκες υπηρεσίας τους, ή τα οικονομικά, πολιτιστικά, ατομικά ή πολιτικά δικαιώματα».
  • Να διασφαλίσουν ότι οι αντιρρησίες συνείδησης έχουν το δικαίωμα να διεκδικούν αυτήν την ιδιότητα οποιαδήποτε στιγμή, τόσο πριν όσο και μετά την ένταξή τους στις ένοπλες δυνάμεις, σύμφωνα με τις Αποφάσεις 1993/84 και 1998/77 της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών.
  • Να διασφαλίσουν ότι η εναλλακτική πολιτική υπηρεσία υπάγεται εξ ολοκλήρου σε μη στρατιωτικές αρχές (περιλαμβανομένης και της εξέτασης των αιτήσεων των αντιρρησιών συνείδησης), όπως ορίζεται στο άρθρο 3 της Απόφασης 1998/77 της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο «καλεί τα Κράτη που δεν έχουν τέτοιο σύστημα να ιδρύσουν ανεξάρτητα και αμερόληπτα σώματα λήψης αποφάσεων που να ορίζουν αν υπάρχει γνήσια αντίρρηση συνείδησης ανά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη την απαίτηση να μην μεροληπτούν εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης στη βάση της φύσης των ιδιαίτερων πεποιθήσεών τους».
  • Να διασφαλίσουν ότι οι αντιρρησίες συνείδησης δεν είναι ποτέ δυνατόν να εκπέσουν από το δικαίωμα να υπηρετούν εναλλακτική πολιτική υπηρεσία, ακόμα και σε καιρό πολέμου.
  • Να εγγυηθούν ότι οι αντιρρησίες συνείδησης που πραγματοποιούν συνδικαλιστικές δραστηριότητες ή συμμετέχουν σε απεργία κατά τη διάρκεια της εναλλακτικής τους υπηρεσίας δεν εκπίπτουν του δικαιώματος στην εναλλακτική κοινωνική ή την άοπλη στρατιωτική υπηρεσία.
  • Να διασφαλίσουν ότι δεν θίγονται τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης εις βάρος των οποίων εκκρεμούν επαναλαμβανόμενες ποινικές διώξεις.
  • Να εγγυηθούν «τη διαθεσιμότητα της πληροφόρησης, σχετικά με το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τους τρόπους απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, για όλα τα άτομα που επηρεάζονται από τη στρατιωτική θητεία», όπως τονίζει το άρθρο 8 της Απόφασης 1998/77 της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών.

Παρακαλώ όσους διαφωνούν με τις συστάσεις της Διεθνούς αμνηστίας να παραθέσουν στο σχόλιό τους.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο http://www.thiteia.org/


Μορμόλης

Sunday, 6 May 2007

ΠΕΡΙ ΧΑΦΙΕΔΙΣΜΟΥ

Φαίνεται πως η κυβέρνηση προσπαθεί να πάει την πολιτική ζωή 40 και πλέον χρόνια πίσω, στη μετεμφυλιακή Ελλάδα και τις μέρες πριν τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Τότε που όλοι ήξεραν ότι κάποιος θα καταδώσει κάθε τους κίνηση που δε συμβαδίζει με τα υπαγορευμένα. Τότε που αρκούσαν δυο μαρτυρίες ανθρώπων βαλτών από την αστυνομία και ένα αντικείμενο, όχι απαραίτητα σχετικό, για να σε καταδικάσουν ως κομμουνιστή, προδότη και εχθρό του έθνους.
Τώρα, που θεωρητικά, τίποτα από αυτά δεν ισχύει, που ζούμε σε μια κοινωνία δημοκρατική και φιλελεύθερη (μόνο οικονομικά), που η Νέα Δημοκρατία έχει αφήσει πίσω της την ΕΡΕ και έχει ξεχάσει πρακτικές χωροφυλακής, ταγματασφαλιτών κτλ., το μόνο που δεν περιμέναμε να ακούσουμε – ειδικά από τον δημοκρατικό υπουργό δημοσίας τάξης κ. πολύδωρα – ήταν το παράπονο επειδή υπάρχει «μια αντίληψη, ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΧΑΦΙΕ», που εμποδίζει την συλλογή πληροφοριών για την καταδίκη των κακών κουκουλοφόρων. Πού να 'ξερε ο πατέρας μου, όταν μου μάθαινε πως οι χαφιέδες είναι «κακοί άνθρωποι», ότι μια μέρα αυτοί οι χαφιέδες θα χρειάζονταν στην αστυνομία και στον κ. πολύδωρα.
Γι' αυτό και η αστυνομία, αφού δεν μπορεί να πιάσει κουκουλοφόρους «κουκουλοφόρους» πιάνει «κουκουλοφόρους» που δεν φοράνε κουκούλες, που είναι οικοδόμοι και δηλώνουν αναρχικοί. Γιατί όπως είπαμε η Ν.Δ. έχει ξεπεράσει τον αντικομμουνισμό. Τώρα πια δεν είναι οι κομμουνισταί μια επικίνδυνη αρρώστια του έθνους αλλά οι αναρχικοί. Ειδικά αν είναι και οικοδόμοι.
Γι' αυτό ακόμα τα έχουν βάλει και με τους δικαστές που δεν κάνουν καλά το έργο τους, «που υποχωρούν τελικώς σε πιέσεις συμπαραστατών των συλληφθέντων», και ενώ οι δύσμοιροι ΜΑΤατζήδες κοπιάζουν (πάνω, κάτω, πάνω, κάτω το χέρι στην πλάτη του φοιτητή – είναι και βαριά αυτή η στολή του ρόμποκοπ, πώς την σηκώνει ο π…;) να συλλάβουν μερικές ντουζίνες επικίνδυνους φοιτητές, αυτοί τους αθωώνουν.
Ας γίνουμε λοιπόν όλοι χαφιέδες να βοηθήσουμε την αστυνομία στο έργο της, και τον κ. πολύδωρα που τον έχουν αγγαρέψει εκεί σε ένα υπουργείο, να εκτίσει την ποινή του.
Μην ντρέπεστε να καταδώσετε τον διπλανό σας, τον συμφοιτητή σας ο οποίος, αντίθετα με σας που διαβάζετε για την εξεταστική, αυτός τρέχει να κολλήσει αφίσες και να κρεμάσει πανό. Τον πατέρα σας, ίσως, που την περασμένη Τρίτη δεν πήγε να πιάσει τον Μάη μαζεύοντας λουλούδια αλλά πήγε στη συγκέντρωση και τίμησε τους νεκρούς εργάτες. (μα αν είναι δυνατόν, αυτοί ήταν κομμουνιστές και αναρχικοί!!)
Zapata

Saturday, 5 May 2007

ΔΑΠ καλεί φοιτητές

Βγαίνει η ΔΑΠ σε ραδιόφωνα και καλεί τους φοιτητές να συμμετάσχουν μαζικά στις φοιτητικές εκλογές για να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον και άλλα χαριτωμένα όπως λέει το τραγουδάκι που ακούγεται σε τακτά διαστήματα σε ραδιοφωνικό σταθμό. Ακούς ωραία και καλά τα τραγουδάκια σου και ξαφνικά σου πετάνε διαφήμιση της ΔΑΠ και εκεί που λες εντάξει τελείωσε, δεν περνούν δέκα λεπτά και ξαναπετιέται η ίδια διαφήμιση. Καλά τόσα λεφτά για πέταμα έχει η ΝΔ και τα δίνει για ηλίθιες διαφημίσεις της ΔΑΠ; Αφού της περίσσεψαν κονδύλια από τα παρτάκια στα διάφορα σκουπιδο-σκυλάδικα και τις εκδρομές στη Μύκονο, δεν τα έδινε για κανέναν σοβαρότερο σκοπό; Σε κανένα σωματείο για ορφανά, σε ένα φιλόπτωχο, σε κάτι τέλος πάντων που να ταιριάζει με την ιδεολογία του «σεμνά και ταπεινά» όπως μας έλεγε ο κ. Καραμανλής…

Φυσικά δεν είναι μόνο αυτό! Πολλοί φοιτητές θα γνωρίζουν και θα έχουν ζήσει τον αγώνα που γίνεται στις σχολές για την αναπλήρωση των χαμένων ωρών. Οι «αγαπητοί» ΔΑΠ-ίτες, που έχουν εκφράσει σε κάθε συνέλευση την αγωνία τους για τα μαθήματα και έχουν κατηγορήσει συχνά τις υπόλοιπες φοιτητικές παρατάξεις για την αδιαφορία τους ως προς αυτό, θεωρούν ωφέλιμο να βάζουν στην διαπασών έξω από τα αμφιθέατρα ότι λαϊκό άσμα πιστεύουν ότι θα τραβήξει κανέναν αδαή, ώστε να τον πλησιάσουν και να του τάξουν τίποτα σημειώσεις ή κανένα πάσο -είτε το δικαιούται είτε όχι- μήπως και τους ψηφίσει! Καταλάβατε; το ότι η σχολή κοντεύει να γίνει συνδυασμός από κλαμπάκι και σκυλάδικο, εκπορεύεται από τη δίψα των ΔΑπ -ιτων για μάθηση και την αγωνία τους για το εξάμηνο. Εκτός αυτού, θα έπρεπε να ντρέπονται και μόνο που ακούγονται τέτοια τραγούδια σε παν/μιακο χώρο. Βεβηλώνεται η ίδια η ιερότητα ενός χώρου σαν το παν/μιο. Είναι δυνατόν να ακούγεται το κάθε «μπάζο» από τα reality και τα “talent shows”στο παν/μιο; Αν θέλουν να τα ακούσουν -και είναι δικαίωμα τους- ας πάνε στα σκυλάδικα που τραγουδάνε τα είδωλα τους να τα δουν και από κοντά για να πάρουν καλύτερα μαθήματα κουλτούρας, τέχνης και πολιτισμού. Εμείς οι υπόλοιποι δεν έχουμε καμιά υποχρέωση να ακούμε τέτοια σκουπίδια ακόμη ΚΑΙ μέσα στο παν/μιο, γιατί έξω από αυτό ακούγονται παντού πια αυτά τα δείγματα υποκουλτούρας θες δεν θες. Πρόσφατα μάλιστα η κ. Γαλάνη έκανε μια πολύ κατατοπιστική δήλωση για όλο αυτό το lifestyle με το οποίο μας βομβαρδίζουν από παντού και ειδικά στο τραγούδι.

«Αγαπητοί» ΔΑΠ-ίτες, πάρτε τα φιλοσοφημένα συνθήματα σας («και α και ου και ΔΑΠ ΝΔΦΚ») και αφήστε να ψηφίσει ο καθένας αυτό που έχει ήδη στο μυαλό του, σύμφωνα με την ιδεολογία και την ηθική του. Με όλο αυτό μόνο ρεζίλι γίνεστε σε κάθε νοήμονα άνθρωπο σε αυτή τη χώρα…

Χωρίς Κουκούλα